Hoe is het leven in Zuid-Frankrijk met de 'Crise Sanitaire'?

Hoe is het leven in Zuid-Frankrijk met de ‘Crise Sanitaire’?

Door in Blog met 0 Comments

We krijgen nogal wat vragen van mensen die willen weten of het nog wel leuk is om naar Zuid Frankrijk te komen. In Nederlandse winkelstraten word je blijkbaar door actieve BOA’s (onderbetaalde hulpagenten) direct gewaarschuwd met een politiefluitje als je minder dan 1,5 meter afstand van anderen houdt. Je krijgt ook een boete als je met meer dan drie personen een taartje eet of wanneer je een medisch gezichtsmasker draagt in het openbaar vervoer. Het is Nederland op zijn smalst, want als er regeltjes zijn die de vrijheid van de gewone man kunnen beperken, dan gaat de overheid helemaal los. Logisch dat mensen denken dat het in Frankrijk wel vele malen erger zal zijn. Frankrijk met zijn bureaucratie, de vele politieagenten en de strenge overheid die de burgers ook graag in het gareel houdt.

Wij gingen voor u op onderzoek uit in Cannes, Juan les Pins en Nice. Nou ja, op onderzoek, we gingen daar toevallig heen omdat het mooi weer was en we zin hadden in een duik in de zee. En een verse pan bagnat. Tot aan 2 juni was het verboden om op het strand te liggen. Men had wel bedacht dat je mocht zwemmen en sporten op het strand. Her en daar hangen nog bordjes met ‘Plage Dynamique’. Voor 2 juni wandelden we wel langs het strand en zaten we ‘stiekem’ op het zand. Ik vroeg op het strand in Saint Laurent du Var voor de grap aan een oudere dame of ze wel weet dat stilzitten verboden is; we moeten toch allemaal actief zijn op het strand. “Oh, ik ben zo actief, maar dan in mijn hoofd. Maakt u zich geen zorgen om mij”, lachte ze. Verderop zat een gezin met vrienden gezellig te kaarten en te kletsen terwijl de kinderen in de zee zwommen. De politie in Cannes en Nice was het strengst in deze periode, maar tussen deze steden; in Antibes, Juan les Pins en Cagnes sur Mer haalden agenten de schouders op.

Hoe is het leven in Zuid-Frankrijk met de ‘Crise Sanitaire’?

De realiteit sinds 2 juni is dat iedereen weer lekker in het zand ligt en af en toe een duik in de zee neemt. Er is nog steeds wel een ‘crise sanitaire’ tot 24 juli. Dit betekent in de praktijk dat er af en toe door een meisje met een walkte talkie corrigerend wordt gekeken of iemand zijn handdoek te dicht bij een andere strandliefhebber legt. Maar eerlijk gezegd is dat wel fijn. Wij houden ook van een beetje privacy en afstand op het strand. De strandrestaurants zijn weer open en de bedjes liggen gewoon op het strand. Met iets meer afstand tussen de bedjes, maar ook dat is feitelijk een verbetering.

In Nice is burgemeester Estrosi hard aan het vechten om iedereen op straat aan de mondkapjes te krijgen. Op o.a. de Promenade des Anglais is een extra fietsbaan aangelegd want fietsen is gezond voor de mensen. Als gevolg staat het nu al vast met autofiles en meer uitlaatgassen. Of het verstandig is? De gele fietspaden in Nice komt u deze zomer in ieder geval overal tegen. We rijden met de auto Nice in, naar het centrum en zien vooral veel oudere mensen met een mondkapje om lopen. Maar eenmaal in het oude Italiaanse deel bij de Solaya markt en op Place Garibaldi denkt niemand meer aan Estrosi. Terrassen zitten bomvol, mensen staan in de rij om een plaatsje te krijgen. Er lijkt weinig veranderd. Het bier is heerlijk koud en de socca smaakt net als vroeger. Alleen de obers dragen een mondkapje. Tot 24 juli. Daarna zijn ook zij bevrijd.

In sommige winkels en supermarkten vraagt men of u een mondkapje wil dragen, in andere winkels is het verplicht. Iedereen doet feitelijk wat het beste aanvoelt. Wel staat overal gel en alcohol om de handen te wassen. We hopen dat dit een beetje blijft; dat mensen wat meer op hygiene gaan letten want supermarktwagentjes zijn toch altijd een beetje ranzig.

Het blijft allemaal wel raar; in de parkeergarages liggen gratis makelaarsboekjes uit maart 2020. Alsof iedereen ineens is vertrokken en we langzaam weer de stad innemen. Toeristen worden overal gemist; het is aanzienlijk rustiger en veel restauranthouders zijn bang dat ze de herfst niet halen. In een stad als Cannes wonen 70.000 mensen en er zijn ruim 700 restaurants. De mensen gaan wel uit eten, maar restaurants kunnen niet de omzet draaien als voorheen. De hoop is dat na 15 juni de eerste toeristen weer komen en dan extra willen genieten en geld uitgeven.

Wat betreft het virus; steeds duidelijker is voor veel mensen dat Covid-19 vooral een stevige Chinese griep was. Helaas door de media flink aangewakkerd om mensen bang te maken. Professor Didier Raoult uit Marseille had gelijk: het virus is deze zomer helemaal weg en komt waarschijnlijk in deze vorm nooit meer terug. En wie beginnende klachten heeft en positief wordt getest krijgt aan de Cote d’Azur de heilzame mix van hydrochloroquine met antibiotica en zink. Een enkele politicus met clown schoenen aan probeert u nog bang te houden door te dreigen met een tweede golf. Maar de enige tweede, en derde, vierde golf die u nog tegen komt vindt u o.a. in de Middellandse zee.

Kortom, het leven in Zuid Frankrijk is er misschien wel op vooruit gegaan. Mensen kijken anders tegen het officiële nieuws aan en we weten weer wat het belangrijkste is in het leven: gezondheid en elkaar.

Share This
About The Author
Ab Kuijer

Radio-, TV- en reclamemaker, eigenaar internationaal marketingbedrijf. Woont sinds 2006 in Zuid Frankrijk. Was in Nederland o.a. betrokken bij de oprichting en promotie van Decibel, WAPS Radio en BNN. Happily married met Jo. Leest en schrijft dagelijks over van alles. Met Wonen aan de Côte d'Azur leveren Ab en Jo samen OudHollandsche service voor kopers van onroerend goed aan de Côte d'Azur, Portugal, Mauritius, Italië en Ibiza.